Przepuklina pachwinowa

Tak, jak żylaki powstające z powodu osłabienia zastawek w żyłach, gdzie każde obciążenie naczyń biodrowych i zbyt duże działanie tłoczni brzusznej -zaparcia, dźwiganie , otyłość może pogorszyć stan nóg, tak też odwrotnie osłabienie powłok jamy brzusznej może powodować przepuklinę.

 

Przepuklina brzuszna jest nieprawidłowym uwypukleniem, zawierającym narządy lub tkanki wnętrza jamy brzusznej, otoczone błoną otrzewnej, tworzącej worek przepuklinowy, poza anatomiczne granice jamy brzusznej, jakie stanowią mięśnie i struktury powięziowe.

 

Jej wystąpienie jest spowodowane:

  • osłabieniem powłok jamy brzusznej, także po przebytych operacjach (przepukliny w bliznach pooperacyjnych),
  • intensywnym wysiłkiem fizycznym.

 

Może być zlokalizowana w różnych miejscach brzucha, najczęściej jednak w okolicach pachwinowych oraz w linii pośrodkowej lub okolicy pępka.

 

Zawartość worka przepuklinowego może stanowić prawie każdy ruchomy narząd jamy brzusznej, zazwyczaj jednak jest to jelito cienkie lub, rzadziej, jelito grube.

 

Nie każda przepuklina jest widoczna, co zależy głównie od jej wielkości oraz od ilości tkanki tłuszczowej w powłokach, która może „maskować” obecność przepukliny. Jednak przepukliny powłok brzusznych są zazwyczaj zauważalne w postaci uwypuklenia lub ograniczonego obrzmienia na powłokach zewnętrznych, mogą osiągać różne rozmiary, od małych, ledwo zauważalnych, po bardzo duże, dochodzące do rozmiarów głowy człowieka. Okolica przepukliny jest zazwyczaj bolesna. U mężczyzn przy współistniejącej przepuklinie pachwinowej może pojawić się także obrzęk moszny. Jeśli przepuklina nie jest widoczna, pacjenci skarżą się zazwyczaj na uczucie dyskomfortu w jej okolicy, które nasila się po wzmożonym wysiłku fizycznym.

 

Często przepuklina nie jest widoczna w spoczynku, a pojawia się po wysiłku fizycznym, kiedy to wzrost ciśnienia w jamie brzusznej „wypycha” ją na zewnątrz przez osłabione już miejsce w powłokach, czyli przez wrota przepukliny (jest to przepuklina odprowadzalna, która w spoczynku samoistnie lub przy lekkim nacisku ustępuje do jamy brzusznej, w przeciwieństwie do przepukliny nieodprowadzalnej, której pacjent nie jest w stanie odprowadzic do jamy brzusznej).

 

Obecność przepukliny zawsze niesie ze sobą ryzyko bardzo poważnego powikłania, jakim jest uwięźnięcie. Uwięźnięcie przepukliny polega na tym, że jelito, stanowiące zawartość worka przepuklinowego, ulega takiemu zakleszczeniu w przepuklinie, iż zostaje przerwany pasaż tresci jelitowej oraz upośledzone zostaje ukrwienie jelita, co prowadzi do jego martwicy. Uwięźnięcie jest stanem zagrożenia zycia i, nieleczone, bardzo szybko prowadzi do śmierci. Objawia się nagłym, bardzo silnym bólem w okolicy przepukliny, który może obejmować całą jamę brzuszną, pojawia się przy wzmożonym ciśnieniu wewnątrzbrzusznym (np. dźwignięcie ciężaru, parcie na stolec, intensywny kaszel). Dolegliwościom bólowym często towarzyszy niemozność oddawania gazów i stolca. Uwięźniętej przepukliny nie daje się odprowadzić do jamy brzusznej. Jedynym sposobem leczenia uwięźnięcia przepukliny jest jak najszybsze leczenie operacyjne. Jeżeli uwięźnięcie trwa długo, operacja, poza standardowym zaopatrzeniem przepukliny, często musi być rozszerzona o resekcję martwiczo zmienionego fragmentu jelita.

 

Dlatego tak ważne jest wczesne rozpoznanie i planowe zaopatrzenie operacyjne przepukliny, aby nie dopuścić do jej uwięźnięcia. Przepuklina nigdy nie ulegnie wyleczeniu i nie zmniejszy się ani samoistnie ani pod wpływem działań nieoperacyjnych (wyjątkiem jest przepuklina pępkowa u małych dzieci, która pod wpływem mechanicznego ucisku może „zarastać”).

 

Operacja polega na oddzieleniu worka przepuklinowego od otaczających tkanek, odprowadzeniu go do jamy brzusznej, a następnie na zamknięciu wrót przepukliny i takim wzmocnieniu powłok jamy brzusznej w jej okolicy, aby nie powstała ponownie. Obecnie standardem leczenia niepowikłanych przepuklin brzusznych jest operacja z użyciem siatki z tworzywa sztucznego, którą wszywa się w warstwy struktur mięśniowo-powięziowych jamy brzusznej. Siatka ta wrasta w ww. struktury, tworząc rodzaj blizny, która wzmacnia powłoki i nie dopuszcza do ponownego powstania przepukliny. Jej wszycie daje lepsze zabezpieczenie przed powstaniem przepukliny niż proste zeszycie osłabionych już struktur powięziowo-mięśniowych, co niosłoby z sobą ryzyko szybkiego nawrotu przepukliny.

 

Operację taką, oczywiście po wnikliwej ocenie stanu ogólnego pacjenta oraz w zależności od rozmiaru i lokalizacji przepukliny, można nawet przeprowadzić w znieczuleniu miejscowym, nie narażając pacjenta na długotrwałą hospitalizację i obciążenia związane ze znieczuleniem ogólnym lub przewodowym.

 

W Poradni Flebologicznej operację przepukliny przeprowadzamy w znieczuleniu miejscowym połączonym z sedacją pacjenta.

a2